เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 581 / 734

ประโยค ๔ - มังคลิตทีป็นเปล ก เล่ม ๒ - หน้าที่ 290 ฉัตรภูมิ เป็นต้น เป็นชื่อแห่งทั่วโลกบานทั้ง ๓ ที่เหลือ สองบาว ๓ เจ ฌ ปุจฉา ความว่า ท้าวมหาราชและบูรพชนผู้ลำลาบไปแล้ว และวัตถุมงคลเหล่านั้น คงเป็นผู้น

บทความนี้กล่าวถึงหลักการของการทำทานในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอธิฐานและผลของการทำบุญที่สามารถส่งผลต่อชีวิต ทั้งยังอธิบายถึงกรณีที่ผู้ทำทานสามารถพัฒนาจิตใจให้ยินดีในผลของการทำบุญได้ การอุทิศให้

ประโยค ๔ - มังคลิดทที่เป็นปล.เล่ม ๒ - หน้าเท 291 ทั้งหลาย ซึ่งไม่มุ่งสู่เรือนของหมอผมถึงประมาณเดือน ๑ ? " ตรัสบอกความนั้นแล้ว แม้พระราชา เมื่อทรงประพฤติตามเศรษฐีทรงนำพึงมาหาทานให้เป็นไปแล้ว ฝ่ายชาวเ

เรื่องราวเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการทำลายและการสร้างเสริมชีวิตมนุษย์ผ่านประสบการณ์ในท้องทะเล โดยการเชื่อมโยงกับความเชื่อในศาสนาและเหตุการณ์สำคัญในวงการสงคราม มันเป็นการแสดงให้เห็นถึงความสำคัญข

ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปน เล่ม ๒ หน้า ๒๙๕ สัตว์หล่านั้นทั้งหมดในโลก มีอารมเป็น เหตุเป็นอยู่, ขอโสัตว์เหล่านั้นทั้งหมด จงได้ โอกาสที่ชอบในความคิดของข้าพเจ้า" [แก้วรถู] นัยอันมาในอรรถถาถวว่า "บร

บทความนี้กล่าวถึงสัตว์ในโลกและความเชื่อในกรณีที่สัตว์เหล่านั้นได้รับผลบุญจากการกระทำของมนุษย์ รวมถึงอธิบายธรรมะบางประการเกี่ยวกับสัญญาและบุญที่จะเกิดกับสัตว์ต่างๆ โดยเน้นการทำความดีและส่งต่อบุญไปยังสั

ประโยค ๔ - มังคลิตที่เป็นเปล ฉบับ ๒ - หน้า ๒๙๘ อันเกิดแต่ไฟ น้ำ พระราชา โจร และบุคคลผู้มีมรรครเดียวกัน เราพ้นผ่านแล้ว คือเราได้ปลดแล้ว ได้แก้กาหนดการใครตามแง่ อันรายเหล่านั้น ด้วยโภคทั้งหลาย" จริงอยู่

บทนี้กล่าวถึงการบริจาคทรัพย์เพื่อประโยชน์และการลดอันตราย โดยเฉพาะการให้ทักษิณาที่มีผลในเบื้องบนและการแบ่งปันในรูปแบบต่างๆ อ้างถึงการชี้แจงผลรวมของการทำบุญที่จำเป็น เพื่อเสริมสร้างความสุขและความเจริญ ใ

ประโยค ๕ - มังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม๒ - หน้าที่ ๓๐๐ เดือนร้อน เพราะทำประโยชน์นั้น อันเราทำแล้ว บทว่า เอว คือความว่า บุคคลผู้นั้นเป็นอบาย จึ่งจะต้องตายเป็น ธรรมดา เมื่อระลึก คือถือถึงประโยชน์นี้ คือชื่อ

เนื้อหานี้อธิบายถึงความสำคัญของศีล ๕ โดยยกตัวอย่างการนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันที่นำไปสู่ความสุขและความสงบสุขของชีวิต จากการสนใจในประโยชน์ที่เกิดจากการทำดีและการตระหนักถึงความตายที่เป็นธรรมดาของมน

ประโยค ๔ - มั่งคั่งที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 303 ผู้รักษาอุปโลก ไปสู่ภารแล้ว เป็นผู้ไม่มีความต้องการด้วยการฟัง ธรรม หลับอยู่ในที่สุกแล้วไปบ้านแต่เช้าตรู่ เมื่อไม่ได้ทรัพย์ ๑๐๐ หากนะ ก็ไม่บริโภคัติ

เนื้อหาในหน้าที่ 303 ของหนังสือเล่มนี้พูดถึงเรื่องราวของผู้รักษาอุปโลกที่ไม่มีความต้องการด้วยการฟังธรรม การกลับมาของเศรษฐีที่ได้เรียนรู้ธรรมบทจากพระศาสดา และการกระทำผิดที่เขาต้องเผชิญ ทั้งนี้ยังมีการพ

ประโยค ๕ - มังคลิดที่ปิ่นปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 306 มีคำโอมสาวกสิขาบนั่นว่า "การนับด้วยการนับมือเข้า เหมือนชนหลายชนมีชนชาวปกิละ (ปุรัช, เปอรัชเชีย) และมิลักษณะ (หัษฎ, กามพิพิม) เป็นคำว่า หัตถฤทธอานนา กา

เนื้อหา discusses how counting methods in Buddhist texts, including the different ways to represent numbers with fingers, and the importance of these methods for practitioners. It also highlights the

ประโยค ๔ - มั่งคั่งทีมีเปล ละเมียว - หน้าที่ 310 ปฏิบัติความเป็นผู้รับทรัพย์ของเรา (ทั้ง ๒) บทว่า ทุกข์ว่า ความว่า บุคคลจำกัดติดตนเอง ตามเพิ่ม ให้หนainmentเดิมว่า ต. ในที่นี้บุคคลหลาย พึงทราบว่าสงบ

เนื้อหาพูดถึงการปฏิบัติตนในการเลี้ยงดูมารดาบิด ซึ่งเกี่ยวข้องกับความมั่งคั่งและการเป็นสัตบุรุษ การที่บุคคลมีความรับผิดชอบต่อผู้ที่เลี้ยงดูตนมาแสดงถึงการเป็นคนดีที่ควรได้รับการสรรเสริญในสังคม ข้อความเน

ประโยค ~ มังคลอัตถทีนี้เป็นปลาย เล่ม ๒ หน้า ที่ 313 บุคคลผู้เกิดล่วงมาดิบาดด้วยคุณทั้งหลายของตน อธิบายว่า มีคุณยิ่งกว่ามารดาบิดาเหล่านั้น ชื่อว่า อติชาตบุตร. บุคคลผู้อดทนสมควรแก่มารดาบิดาอย่างนั้น ชื่

บทนี้กล่าวถึงคุณค่าของบุตรที่มีต่อมารดาบิดา โดยเน้นความสำคัญของกตัญญูและการดำรงตนอย่างมีคุณธรรม ในการจำแนกประเภทบุตรจากมุมมองทางศีลธรรม เช่น อติชาตบุตร ซึ่งมีความสำคัญยิ่งกว่ามารดาบิดา และประเภทต่าง ๆ

ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปิกาเล่ม ๒ หน้า ๓๑๔ เพราะอธรรมนั้นหลายมือสัตย์ย่อมเป็นต้น พระผู้มีพระภาคตรัสไว้อย่างแน่นอนว่าในลักษณะแห่งความเป็นอาวุโสตในโบฏสูตรนี้ ก็อธรรมนั้นมือสัตย์ย่อมเป็นต้นเหมือนกัน ย่อมม

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการอธิบายลักษณะของอธธรรมและบทบาทของบุตรในสัตว์โลกันต์ ตามที่พระผู้มีพระภาคทรงตรัสไว้ในโบฏสูตร อธิบายถึงครูอธิษฐานสัตย์และการเชื่อมโยงกับบรรพชา ชี้ให้เห็นว่านุชนผู้มีปัญญาและคุณ

ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปิเลน ๒ - หน้าที่ 316 บุรีนี้ มี ๔ จำพวก คือ บุรออัสษตนเกิด บุรอเกิดในเขต บุรอผู้มีปกติอยู่ภายใน บุรอที่เจาให้. บรรดาบุรอ ๔ จำพวกนั้น บุรอผู้ อัสษตนเกิด ชื่อว่า อรรคะ, บุรอผู้เกิ

ในบทความนี้ได้กล่าวถึง 4 จำพวกของบุรอที่มีบทบาทสำคัญในมังคลัตถทีพิเพลน ๒ โดยแต่ละประเภทมีคุณลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกัน ได้แก่ บุรอที่อัสษตนเกิด, บุรอที่เกิดในเขต, บุรอผู้มีปกติอยู่ภายใน และบุรอที่เขาให้

ประโยค ๔ - มังคลัดที่เป็นทั้งผู้นำการงานทั้งรยา สุตรีที่นำมาสุตรีที่ บูรพอยู่ร่วมเพียงครูหนึ่ง" ชื่อว่า ริยา [แก้ธรรม] [๒๗๙] อรรถถาถวังค์แห่งสัญญาจิตสัมพานนั้นว่า "บรรดา บทเหล่านี้ บทว่า มาตถุกิติ ได้

บทนี้ชี้ให้เห็นถึงบทบาทของมังคลัดและสุตรีตามพระไตรปิฎก โดยมีการกล่าวถึงการรักษาและความสำคัญของสุตรีในการอยู่ร่วมกับบูรพาและการปฏิบัติธรรมที่สัมพันธ์กับการคุ้มครองและอำนาจที่ยิ่งใหญ่ สุตรีที่มีการรักษา

ประโยค ๔ - มิ่งคลังที่บรรจุเดิม เล่ม ๒ - หน้าที่ 318 เรียกว่า "สตรีผู้นำโคตรรามา สตรีผู้อื่นธรรมรักษา" สตรีเป็นไป กับอารักขาชื่อว่า สตรีมีอารักษา สตรีเป็นไปกับอาชญา รอบ ชื่อว่า สตรีมีอาชญาอุป. [๒๒๓]

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายความหมายของสตรีในแง่ธรรม และความสัมพันธ์ของคนในโคตรหรือวงศ์เดียวกัน โดยเฉพาะในการมีอารักษาและอาชญาตามหลักธรรม การสร้างความสัมพันธ์ในศาสนา และธรรมะที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีวิตอ

ประโยค ๔๕ - มังคลิดาที่นี้เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ๓๑๙ มีคำสังกรมสูตรและสัมมาทิฏฐิสูตร ว่า "สธรรมชนนิผู้มีโคตรเสมอกันรักษาแล้ว ชื่อว่า โคตรคฤฏิฏิตา, สธรรมชนผู้มีธรรมร่วมกันรักษา แล้วชื่อว่า ธรรมฤฏิฏิตา,

เนื้อหาที่กล่าวถึงคำสั่งสอนเกี่ยวกับธรรมข้อนำส่งและความสัมพันธ์ระหว่างเพศและชีวิต บทนี้ได้สำรวจถึงบทบาทของสตรีในสังคมและว่าด้วยมุมมองของธรรมะที่มีผลต่อชีวิตการอยู่ร่วมในสังคม นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายเ

ประโยค 4- มั่งคลังที่เป็นเปล เล่ม 2 - หน้า 321 บทว่า โกคะ ได้แก้ เพราะ โกคะเป็นเหตุ. จริงอยู่ สตรี บทว่า ลิติวา ได้แก้ ได้ (เครื่องอุปกรณ์เรือน) จากมือของ บูรพผู้ให้สตรีนี้อยู่ สตรีที่บูรณ์จับอาดน้ำแ

บทนี้กล่าวถึงการอธิบายความหมายของคำว่า โกคะ และ ลิติวา ซึ่งเกี่ยวข้องกับสตรีและการสนับสนุนด้านเงื่อนไขต่าง ๆ พร้อมกับการพูดถึงการดูแลบุตรและภรรยาในบริบทของศาสนา พระอรรถกถาจารย์ได้เสนอคำชี้แจงต่าง ๆ ที

ประโยค ๑ : มังคลิตี้ เมียวเมินทาสและกรรมรงเป็นดังว่านั้น." ด้วยว่า ชนข้างเคียงทั้งหมด ยอมดูหมิ่นชนคือศรีผู้กล้าสมคุณผู้หมิ่น แล้วโดยแท้ [ไม่ประพฤดินอกใจ] ในฐานะที่ ๑ ว่า อนุตติยาย นี้ พึงทราบวินิจฉัย

บทความนี้วิเคราะห์ความเป็นใหญ่ในครอบครัวระหว่างสามีและภรรยา โดยเน้นที่การประพฤติของสามีที่ล่วงเกินและความรับผิดชอบของกุลสตรีในการดูแลเรือนและทรัพย์สินในบ้าน ตามหลักคิดของพระอรรคถากาย เรียนรู้ว่า ความเ

ประโยค ๔ - มังคลิดิที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๓๒๕ อย่างเดียว หว่าวัสสนาด้วยสามารถบิดรไม่ เพราะเหตุไร ? เพราะเหตุว่า บุตรทั้งหลาย ย่อมเป็นผู้อิบิดรเมื่ออนิธารามรดาของตน ใน เวลาที่ตนเป็นเด็กนั่นแน่ คำ

บทความนี้สำรวจบทบาทและความสำคัญของบิดรในแนวคิดมงคลจากคัมภีร์ โดยอธิบายถึงการเป็นผู้อิบิดรของบุตรและการส่งต่อมรดกในช่วงเวลาต่าง ๆ รวมถึงการวิจารณ์ความสำคัญของหลักการที่สัมพันธ์กับกุศลธรรมและพฤติกรรมในก

ประโยค ๔ - มังลิคัลทีปนี้เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๓๒๘ และในที่ ๆ คนยืน ฉันใด, ภรยาไมใช่ฉันนั้น มิดีเบิกบาน ยังถือทั้งมวลให้สำเร็จ" เพื่อแสดงความเป็นผู้ปราศจากความเกี่ยวข้องนั้นนั้นแน่ โดยธรรมอันตรงกัน

บทความนี้เน้นสำคัญเกี่ยวกับการสงเคราะห์ในธรรม โดยอธิบายถึงการให้อภัย การทำคุณความดี และการชี้แนะประโยชน์ซึ่งเกิดจากการกระทำเหล่านี้ ล้วนมีความมงคลและก่อให้เกิดผลดีในชีวิตและสัมปรายภพ การทำมณคลาและการแ

ประโยค 5-12 "ข้าแต่ท้าวสังกะ พระองค์ทรงนอบน้อม คุณสิงห์เล่าไกล เขาว่าคุณสิงห์เล่านั้นเป็น ผู้ประกสรรในโลก ข้าแต่ท้าวสวะ พระองค์ ทรงนอบน้อมคุฏสิงห์เล่าได แม้ข้าพระองค์ ก็นอบน้อมคุฏสิงห์เล่านั่น"

ประโยค ๔ - มังคลัตถ์ที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ที่ 331 โลกนี้ ชนเหล่านั้นใด ย่อมชื่อว่าวุฒรบ้าง ภริยาบ้าง ทาสบ้าง คนใช้บ้าง ของมารดาและบิดานั้น พรหมณ์ หมู่ชนมิอุตเรและภริยาเป็นกันนี้ เรียกว่าว่า คบได้

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของการสักการะมารดาบิดาในพระพุทธศาสนา ที่ได้ถูกอธิบายไว้ในอรรถถากฤตียุติศสูตร โดยชี้ให้เห็นถึงคำสอนเกี่ยวกับการเคารพต่อมารดาบิดาและบทบาทของท่านในสังคม และการที่สิ่งเหล่านี้สามาร